Bhavisha Gokani

  ગુનેગાર કોણ?  ભાગ : 4  બોસની વાઈફનો ફોન આવતા તે બોરિયતથી બચી બહાર નીકળી આવ્યો. કેબિનમાંથી બહાર આવતા ઘડિયાળમાં જોયું તો પાંચ વાગી ગયા હતા. તે ફટાફટ ઘરે જવા નીકળ્યો.              મુંબઈની ટ્રાફિકમાંથી નીકળવું તેના કરતાં સ્વર્ગ પાર કરી લેવું સહેલું પડે માંડ બેકરીમાંથી સાંજ માટે ટોસ લીધા ઘરે પહોંચતા સાડા છ વાગી ગયા. દરવાજો ખોલતાની સાથે ફરી ફોન ચેક કર્યો ફરી તેનો મિસ્ડ કોલ ન હતો. બેગ સોફા પર ઘા કરી તે બાથરૂમમાં ઘૂસી ગયો. પહેરેલા કપડે શાવર ચાલુ કરી દીધો. અચાનક ફોન યાદ આવતા તેને ખિસ્સામાંથી શાવર બંધ કરી ખિસ્સામાંથી ફોન ઊંચો મૂકી દીધો. ફરી શાવર ચાલુ કરી તે વિચારવા લાગ્યો. વિચારોની કેસેટ આગળ ચાલે ત્યાં જ ફોન વાગ્યો રીગ વાગતા જ હૈયું ધબકારો ચૂકી ગયું. શાવર બંધ કરી કાંપતા હાથે ફોન લીધો. તેના ખાસ મિત્ર વિદિતનું નામ ફ્લેશ જોઈને હાશકારો થયો રીગ પૂરી થાય તે પહેલા તેને ફોન ઉપાડી લીધો,              “પ્રાથુ, આટલી વાર?” વિદિતએ સામેથી કહ્યું.       ...

 ગુનેગાર કોણ ? ભાગ : 3  ઘડિયાળના કાંટા જોર જોરથી ફરી રહ્યા હતા.              “ભાઈ, પ્લીઝ” વધુ બોલવા જાય ત્યાં તો ધડાધડ ચાર ગોળી દિલસુખની છાતીને ચીરીને આરપાર નીકળી ગઈ અને દિલસુખ લોહીલુહાણ હાલત સાથે અવધેશ પર પડી ગયો અને હસતાં હસતાં ડોન હાજીના માણસો જતાં રહ્યા.              “અવધેશ પ્રજ્ઞા અને બી” આગળ કઇ ન બોલાયુ અને પ્રાણ ઊડી ગયા.              “નહી” મોટેથી ચીસ પાડી અવધેશ ખુરશી પરથી ઊભો થયો શિયાળાની ઠંડીમાં પાંચ પર પાંખો હતો છતાંય પરસેવાના રેલા કાન પાછળથી નીચે ઉતારવા લાગ્યા હતા. તેની ચીસ સાંભળી દિલસુખની નાનકડી દીકરી બંટીએ આવીને પૂછ્યું,              “કાકુ, શું થયું?”              “કઈ નહીં બેટા તુ જા શાંતિથી રમ” થોડા ઉદ્વેગ સાથે અવધેશે કહ્યું.           ...

 ગુનેગાર કોણ ? ભાગ : 2             સિંગાપોર એક નયનરમ્ય દેશ, દર વર્ષે હજારો દેશ વિદેશના સહેલાણીઑ આ દેશની મુલાકાતે પધારે છે. તેમાંથી મોટા ભાગના ગુજરાતીઓ હોય છે. આ દેશમાં ફરવાનો એક લહાવો છે. ઘણી વખત ઘણા લોકો આ દેશને ફરવા માટે સ્પોન્સર પણ કરતાં હોય છે.                આવી જ રીતે ઓનલાઈન કોમ્પીટીશનમાં વિજેતા બનવાના ભાગ રૂપે રિતેશ અને કાવ્યાને સિગાપોર વિઝીટની ટીકીટ મળી હતી. તેઓ ખૂબ જ ખુશ હતા કે બે મહિના પહેલા જ તેમના લગ્ન થયા હતા અને હનીમૂન પર જવાનું વિચારતા હતા ત્યાં જ   સિંગાપોર જવાનો ચાન્સ મળી ગયો હતો. હોટેલ પર એક રાત આરામ કર્યા બાદ આજે તેમનો બીજો દિવસ હતો. સવારે પથારીમાંથી ઉઠયા બાદ કાવ્યાએ જોયું તો રિતેશ ન હતો. બાથરૂમમાં પણ કોઈ અવાજ આવી રહ્યો ન હતો. મોકોનો ફાયદો ઉઠાવીને કાવ્યાએ પોતાનો મોબાઈલ લીધો અને કોલ લીસ્ટમાંથી પ્રાઇવેટ નંબર ડાયલ કર્યો બે રીંગ વાગતા જ સામેથી ફોન પીક થઈ ગયો.              “કામ થઈ ગયું?” આજુબાજુ નજર કરીને કાવ્યા...

  તમે કોણ?             ખુબ જ મથામણ ના અંતે વિધિએ આખરે નંબર ડાયલ કરી જ દીધો.             “હેલ્લો નિરવ???             “તમે કોણ???”             સામે છેડેથી મળેલા આવા શુષ્ક પ્રતિભાવથી જાણે વિધિના કાનમાં એસિડ રેડયુ, છતાં પણ પોતાની ભાવનાઓ પર કાબુ મેળવતી વિધિએ સ્વસ્થ થઇ કહ્યુ,             “નિરવ, હુ વિધિ, ફરી એવો જ તીખો તમતમતો સવાલ કાનમાં રેડાયો “બટ કોણ વિધિ?”             “હુ વિધિ મિશ્રા” વિધિના ગળા સુધી આવેલા શબ્દોને તેણે પાછા ધકેલી દીધા. જે તેને માટે જરાય અઘરુ ન હતુ. 20 વર્ષથી આ જ કરતી આવતી હતી પોતે. ફોન કરતા પહેલા જેટલી ઉત્સુકતા હતી એટલી જ હતાશા મળી બદલામાં, સામે છેડેથી સારો પ્રતિભાવ નહી મળે એ તો ખાતરી જ હતી પણ આટલો બધો તોછડો જવાબ આવશે એની તો કલ્પના જ નહી, વિધિ એ પોતાની જાતને જેમ ...