Bhavisha Gokani

  ગુનેગાર કોણ - 16  તેને કયાંય ચેન પડતું ન હતું. કેમ પરંતુ કાવ્યામાં પોતાની દીકરીનો ચહેરો દેખાતો હતો. આ દુનિયા છેલ્લે પોતાને જ ભરખી જાય છે એ કહેવત તેને સાચી પડતી જોઈ હતી. જોમ સિંહે હમેશા પોતાના પરિવારને આ દુનિયાથી દૂર જ રાખ્યો હતો. લૂટફાટ, ખંડણી, અને ક્યારેક ખૂન જેવા ગુના કરીને અઢળક પૈસા મળતા હતા. એકાદ બે વખત જેલમાં જવું પડ્યું હતું ત્યાં તો તેની દીકરી સોનમ ક્યારે યુવાન થઈ ગઈ ખબર જ ન પડી.              સગાઈનો દિવસ નજીક જ હતો. છોકરો પણ સોનમ સાથે કોલેજમાં હતો બંને એકબીજાને પસંદ કરતાં હતા અને સાથે જોબ પણ મળી હતી. સોનમ ખૂબ જ ખુશ હતી અને જોમ સિહને પણ સગાઈ માટે તેના બોસે જેલમાંથી છુટકારો અપાવ્યો હતો. ઘરમાં ખુશીનો માહોલ હતો. સગાઈના આગલા દિવસે પાર્લરમાં ગયેલી સોનમ પરત જ ન આવી. દસ દિવસ બાદ તેની લાશ રેડ ગલીમાંથી મળી. ન જાણે કોણ દુશ્મને તેની ફૂલ જેવી દીકરી સાથે વેર લીધું. તે શોધવા માટે જ જીવતી લાશની જેમ આ કામ સાથે જોડાય રહેલો હતો પરંતુ હજુ એક દીકરી..              “હું ક્યારેય ...

  ગુનેગાર કોણ : 15 “ડૂલ ઘનું દૂલ છે નવરા. ઈજિપ્ત જાવું છે તારે. બેસ ને છાનો થઈ અહી” એલા ઝવેરીએ વેલપ ઝવેરીને ઠપકારતા કહ્યું.             “નવરી તું મને નહીં સમજાવ. હું બધુ જાણું છું તારે ભી આવવું હસે એટલે મે પેલાથી તારી ટિકિટ લઈ લીધેલી. તું ભી મારી સાથે આવતી છે.” વેલપ ઝવેરીએ થોડું ખાસતા કહ્યું.             “પન મને એ ટો કે તારે ઈજિપ્ત કેમ નું જાવું છે? આટલી જિદગીમાં ક્યારે મને ગોવા ભી નહીં લઈ ગયેલો અને હવે આવડે દૂર જવાની માંગે છે.” એલા ઝવેરીએ કહ્યું.             “મારા મિત્રે ટ્રાવેલ એજન્સી ખોલીને તો તેને ઈજીપ્તની બે ટિકિટ મલી. તેનો છોકરો ભણતો સે તો તે નહીં જઇ શકતો. એટલે તેને મને આલી દીધી કે મારે કોઈ છોકરાની ઉપાધી નહીં ને” વેલપ ઝવેરીએ આખી વાત કહી.             “ફોગટ મલી તો લઈ લીધી. પણ પગ ભી નહીં હાલતા. કયા ઈજિપ્ત જવાના છાનો માનો બેસ ની” ફરી એલા ઝવેરીએ ઠપકો આપતા કહ્યું.   ...

  ગુનેગાર કોણ? ભાગ : 14               શબાનાને અત્યારે બધુ યાદ આવી રહ્યું હતું. તે વિચારી જ રહી હતી ત્યાં અચાનક જ તેને કઈક અવાજ સંભળાયો અંધારામાં ઝાંખું ઝાંખું દેખાતું હતું. તે ઊભી થઈ તો ખૂણામાં કોઈ હોય તેવું લાગ્યું તે થોડી નજીક જઇ જોવા પ્રયાસ કરવા લાગી.   તેને જોઈને તે ઓછાયો બારીમાંથી ભાગવા લાગ્યો. શબાનાએ લાઇટો કરીને બૂમાબૂમ કરી. હવાલદાર ચાકુ દોડીને આવ્યો. શબાના બાલ્કનીમાં ગઈ પાછળ હવાલદાર ચાકુ અને બીજા બધા દોડીને આવ્યા ત્યાં સુધીમાં તો તે નીચેથી નીકળી ગયો હતો.             થોડે દૂર જઈને અવધેશે પોતાનો કાળો મુખવટો કાઢીને ફેકી દીધો. ફરી લોચો થઈ ગયો. હતાશામાં તેને પોતાની હાથની મૂઠી બાજુની દીવાલ પર મારી દીધી. અડધી રાત્રે પણ મુંબઈ શહેર જાગી રહ્યું હતું. બધા આમ તેમ ભાગી રહ્યા હતા. આટલા   મોટા શહેર વચ્ચે તેનું કોઈ ન હતું. તે નિરાશ થઈને દીવાલને અડીને નીચે બેસી ગયો. તે ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડવા લાગ્યો. તેને કઇ સમજ આવતી ન હતી.        ...

  ગુનેગાર કોણ ? પ્રકરણ : 13  “તને શું લાગે છે ? આપણે મોહિત્યાની વાત પર વિશ્વાસ કરવો જોઈએ?” શિલ્પાએ પ્રેરણાને પૂછ્યું. મિટિંગ બાદ તેઓ બહાર ગાર્ડનના ખૂણામાં રહેલા બાંકડા પર બેસીને વાતો કરતાં હતા.              “બીજો કોઈ રસ્તો નથી મને લાગે છે આદિત્ય જ બધુ કરે છે.” પ્રેરણાએ કહ્યું.               “હું એ વસ્તુ માની શકતી નથી” શિલ્પાએ કહ્યું.              “કદાચ એવું કઇ પણ હોય શકે જે આપની કલ્પનાની બહાર હોય” પ્રેરણાએ કહ્યું.              “હા, ખૂબ જ રોમાંચક અને ડરામણું છે. હવે સાવધાનીપૂર્વક ખેલ જોવામાં માલ છે.” શિલ્પાએ શૂન્યમસ્તક રીતે ઉપર જોતા કહ્યું.                “મેઘું, હત્યારો ખૂબ જ ખતરનાક છે.” ઉપર રૂમમાં જઈને મેઘનાને પોતે જોયેલી બધી વાત જણાવ્યા બાદ સુરેશે કહ્યું.     ...